Colijnsplaat- Noord Spanje
Vertrek
Dinsdag 1 juli
Door Yvonne en Hans uitgezwaaid vertrekken we uit Colijnsplaat na nog even de dieseltanken bijgevuld te hebben. Twee dagen na ons geweldig afscheidsfeestje op de”Werf “. Door de reparatie van een kapotte roerstandmeter twee dagen later dan de bedoeling was. Beter weer hadden we ons niet kunnen wensen! In de zon, met een licht oostelijk windje verlaten we de Roompotsluis .
Warmtefrontje
In de loop van de middag worden de boot en wij bedekt door een lading vliegen, wespen en andere insecten die op de warme lucht uit het zuidoosten meegelift komen.
Woensdag 2 juli
Het is dan ook niet verwonderlijk dat vannacht het onweer links en rechts van ons te zien is. Gelukkig op grote afstand boven land. Voor het eerst hebben we ook tijd om te wennen aan het vreemde gevoel voor lange tijd te vertrekken. Vroeg in de morgen naderen we Dover. Zeilend en moterend verlaten we de Noordzee richting kanaal. Voorlopig kiezen we voor de Engelse kant.
Donderdag 3 juli
Wanneer we donderdagmiddag de generator op willen starten, zegt hij “doe het zelf maar”. De weersvoorspelling wordt er ook niet beter op. Dus dan maar Weymouth aanlopen om naar de generator te kijken en beter weer af te wachten. We zijn nooit eerder Weymouth aangelopen. Blijkt een aardige haven te zijn, maar de binnenhaven is vol. Dus alle passanten 4 tot 5 dik op rij in de buitenhaven. Het gebruikelijke gesleep van en naar andere boten en ook extra lijnen naar de wal. Het lage drukgebied wat aanvankelijk naar het noorden zou trekken is plotseling van richting veranderd en wij gaan nu de trog over krijgen. Verwachting ZW 8 Bf. Regen en wind wordt ons deel de komende dagen.
Vrijdag 4, zaterdag 5, zondag 6 juli en maandag 7juli.
Met slecht weer aan generator sleutelen
Het J24 nationale kampioenschap wordt hier verzeild dit weekeinde. Zaterdag afgelast wegens te veel wind. Zondag wordt er toch gestart. Als in de eerste wedstrijd een Jeetje onder spinaker in de Chinees gaat, omslaat en zinkt, wordt het die dag ook verder voor gezien gehouden. De vloot van wachters voor beter weer is inmiddels tot optimale sterkte aangegroeid. Onze buurman wil naar de Azoren. Met dromende blik in de ogen vertelt hij over zijn verblijf van afgelopen jaar aldaar. Maar voorlopig zit de wind in de verkeerde hoek, dus is hij tussen de buien door druk in de weer met kit en lijm voor reparaties aan zijn lekkende teakdek. Wij hebben andere problemen. Waarom wil onze generator nu opeens weer niet meer starten? Maar wij hebben tijd! Enige Nederlanders om ons heen bezweren dat dit de laatste keer geweest is dat ze op vakantie geweest zijn naar Engeland! Na het doormeten van alle draden komen we tot de conclusie dat de generator eigenlijk gewoon zou moeten starten. We vragen aan onze achterbuurman of er een elektra-expert aan boord is. En zo krijgen we hulp. Is wellicht de startmotor kapot? Na ook nog telefonisch overleg met Ad, voor een goed advies, blijkt deze echter in orde. De volgende dag vind ik toch nog een elektrisch schema. De buurman komt weer aan boord en na enig knap studiewerk komt hij er achter dat ik bij het vervangen van een relais twee draadjes omgewisseld heb. Probleem weer opgelost.
Engeneering
Ook de jaarlijks terugkerende klus “reiniging toiletpomp” pakken we aan. Is al enige tijd uitgesteld omdat hij niet bovenaan bij de favorieten staat! Tot onze verwondering werkt het toilet daarna helemaal niet meer. Na enig zoekwerk blijkt de afvoerslang vol te zitten met harde kalk- en zoutkristallen. Als we op de steiger veel moeite hebben om met de waterslang de zaak open te spuiten is er natuurlijk direct advies. “Engineering is met grof geweld op de zaak stampen totdat het los komt”. Het is maar dat je het weet! Verder ruimen we alles aan boord definitief in. Maandag hebben we voor het eerst tijd om wat te relaxen en iets van Weymouth te zien. ’s-Avonds in de jachtclub komen we in gesprek met enige leden en medewerkers van het georganiseerde kampioenschap. Foto’s op internet en kranten van het gezonken Jeetje. Dus sensatie en gespreksstof. Morgen zal het weer 1 dag wat beter zijn, droog maar wel wind uit de voor ons verkeerde windhoek.
Dinsdag 8 juli.
De buurman en ook wij zijn van plan om vanmiddag met het west-tij te vertrekken om in ieder geval iets anders te doen te hebben. Lyme-bay kruisend oversteken. Vanmorgen zijn er al eerder boten vertrokken, maar die gingen met de wind achterop in Oostelijke richting! Wij moeten door de Portland race (stroomversnelling). We doen dit het liefst op het kenteren van het tij.Er mag dan geen stoom zijn, de golven zijn er wel! Met rif en de stagfok zeilen we erin.
Toffe dreun
De boot beukt er letterlijk door. Een paar keer vallen we in een golfdal met een klap waarbij je je erover verwondert dat een boot heel kan blijven. Verbijsterd schudt de Lady wat na en duikt in de volgende golf. Eigenlijk gaan we met 6 a 7 knoop te hard. Maar dan zijn we er door en komen in dieper water. Nu de golven langer zijn zeilt de boot rustig verder. Conclusie: met minder snelheid door een dergelijk gebied ( wisten we eigenlijk al). Verder dienen de paumellescharnieren aan de bovenzijde geblokkeerd te worden. Een kastdeur in de voorpunt vloog naar boven door de klap en dus letterlijk uit de scharnieren. Onderweg de volgende waarschuwing ZW 8 misschien tijdelijk 9! Om 19.00 starten we de generator om de prefab macaroni van Riet op te warmen. Nee dus! Dan maar in de magnetron. Smaakt niet minder! Met wegvallende wind doen we de laatste 5 mijl nog op de motor. Om 00.2 uur (8 juli) zijn we met 80 mijl kruisen op het log in Dartmouth. Het afmeren in het donker aan een vissersboot op een stromende rivier in stromende regen blijkt nog een lastige klus. We hebben in ieder geval een kruisrak gevaren!
Woensdag 9 juli.
Regen en wind zijn ons deel. Om 12.00 zijn we weer uit bed. Generator start nu wel direct! Is dat ding behekst of zo. Ik ga beide aanwezige relais vervangen. Maar dan wel in Spanje. Er staat niet voor niets op “Bosch made in Spain”. Later zou blijken dat, zodra we los van walstroom waren en dus op zee, er niet meer gestart kon worden. Bedachte oplossing: het relaiskastje aarden met het motorblok. Daarna geen problemen meer. De Engelse zomer blijft pet. Bij de aardige buren aan boord wordt ons bezworen dat dit een unicum is voor de Engelse zuidkust. Tegen het weekeinde wordt de voorspelling beter. Voor het eerst hoor je het woord Noordwest in het bericht. We spitsen de oren.
Vrijdag 11 juli.
Noordwest
De wind is nog steeds zuidwest maar wel afgenomen tot 4 a 5. Voor vanavond wordt Noordwest aangegeven! We wagen het er op. Om 11.00 uur verlaten we Dartmouth weer eens. Nu niet naar Nederland maar op weg naar het zuiden. Af en toe realiseren we ons nu wel heel duidelijk de definitieve stap die we gezet hebben.Eerst kruisen we tot voorbij Start Point. Hierna varen we steeds dieper de baai naar Salcomb in. Zou de windspeling door de kustlijn komen of? In ieder geval overstag. De wind is 6 uur eerder dan voorspeld naar het noordwesten gedraaid! We kunnen nu opeens de Biskaye bezeilen. De windgribs voor de komende dagen worden via de SSB zender binnengehaald. Veelbelovend. De eerste 36 uur NW wind 4 tot 5 afnemend tot 3. Daarna variabele en daarna Oost tot Noordoost. Er vormt zich een hoog in de ZO hoek van de Biskaye! Met een kleine knik in de schoot heeft de Lady het naar de zin en we klokken al snel uren van 8 knoop! Zoals gewoonlijk is het in de eerste nacht moeilijk in een slaapritme van 2 uur te komen. Bovendien is het rond de kop van Bretagne ter hoogte van Brest erg druk met de scheepvaart. Maar als we de volgende morgen de golf van Biskaye induiken is het over met de drukte. De hele zee voor ons.
Zondag 13 juli
We zitten midden in de Golf van Biskaye. Een tijdje onrustig water gehad toen we van het continentaal plat afgingen. De bodem gaat hier steil van 200 meter naar 4000 meter en dat is aan de oppervlakte te voelen. Mooie gelegenheid om de satelliettelefoon even uit te proberen. Koffietijd bij pa en ma Zandee in Goes. De wind is inmiddels een stuk minder. Zeilen en motor, alleen zeilen, of weer alleen motor. We zijn uren met de windvaan in de weer. Maar dat gaat nog niet altijd zoals we willen. De stuurautomaat blijft voorlopig favoriet.
Beschoten?
Begin van de avond zie ik aan de horizon opspattende waterfonteinen! Oei! De Spaanse marine zal toch geen schietoefeningen aan het houden zijn! Normaal wordt hiervoor met gebiedsaanduiding uitgebreid over de marifoon gewaarschuwd. Maar nu niets gehoord. Het komt dichterbij. Walvissen! Nadat we een deel van een groot zwart lijf uit het water hebben zien komen weten we het zeker. Met een boog trekken ze om ons heen. Even later zijn ze weer achter ons verdwenen.
Maandag 14 juli
Bij het wisselen van de wacht om 4.00 uur is er een licht wind uit het oosten. We kunnen nu zeilen over de andere boeg. Naarmate we de Spaanse kust naderen zien we tekenen van mensen. Kreeften-kooitjes (oppassen voor lijnen). Vissers die her en der hun netten door het water slepen. Het water gaat terug naar een diepte van 400 meter.
Feestje
De wind trekt zoals voorspelt bij de kust aan tot 20 a 25 knots. Dus vliegen we met 8 tot 9 knoop in een inmiddels zonovergoten zee af op Coruna. Voor het eerst zien we andere zeilboten. Om 12.00 zeilen we de baai van Coruna in. Precies op onze trouwdag (14 juli) kan ik na 36 jaar Spanje aan Riets voeten leggen. Leuk cadeautje toch! Om 21.00 buiten op terras kreeftjes, tomaatjes, wit wijntje.Vakantieland ….een verademing na Engeland, of zou het het verschil in keuken zijn!