NAAR TAHAA
Na het vertrek van Jaap en Wilma hebben we nog een aantal klusdagen om de door hun meegebrachte onderdelen in de boot te verwerken. Het meeste werk is het weg halen van het lexaan uit de twee lekkende Rutgerson dek-luiken. Met de meegebrachte primers en kit worden ze opnieuw ingeplakt. We halen de generator tijdens de service nog eens uit zijn hok om ook daaronder alles weer eens goed schoon te kunnen maken (Koop een boot en werk je d….d!). 5 juli vertrekken we naar Tahaa. Een korte zeiltocht in prachtig weer! Lees in het logbook: barometer 1011. Maar we hebben geleerd dat de barometer in dit gedeelte van de wereld niet belangrijk is. Elke dag gaat hij in de middag een paar pascalletjes omlaag en komt in de nacht weer terug. Dat zal in de zomer wanneer een hurricane overkomt toch wel anders zijn? Wij zitten in de winter met ideale temperaturen van 25 tot 30C. overdag en in de nacht koelt het lekker af tot 22C. Wat wil je nog meer? Toch is het zeilen hier niet altijd even aangenaam. De passaatwinden van weleer met de lange deining lijken niet meer te bestaan. Golven uit twee richtingen, vaak swell uit het zuiden en de winden uit de richting van dit moment, maken het zeilen soms oncomfortabel. Het is vaak niet de wind maar de golven die het doen. Maar vandaag was het een zeiltocht uit het boekje!! Tahaa is een prachtig eiland. Het ankeren is hier een probleem. De rifrand loopt bijna overal steil naar beneden van 1 tot 25 of meer meter. De baaien aan de eilandzijde bieden nog de weinige, beste mogelijkheden. Ook zijn hier en daar moorings aanwezig. Wij vonden een prima ankerplaats in het Puehera baaitje.Mooi uitzicht op Bora Bora
Bora Bora op afstand in de wolken
En een hele goede ankerplaats in het eind van de Hurepiti baai. Vandaar uit wandelend over de weg naar de andere zijde van het eiland. Daarna verder over een onverhard weggetje vanuit het dorpje Hameme naar een uitzichtpunt. Je kunt ook ankeren in de baai van Hamene. Deze is open voor wind uit het oosten, dus meestal de minder keus.
RAIATHEA
08-07-2012 We moteren via binnenwater van Tahaa naar Raiathea. Ook daar is het ankeren op vele plaatsen lastig. Wel vaak moorings aanwezig. Twee nachten gebruiken we een mooring in Baja Apu. Tussendoor doen we grote boodschappen vanaf de kade in Raiathea. Deze gratis kade wordt sterk afgeraden voor overnachten. Hij is niet afgesloten van de openbare weg. Vele diefstallen gemeld. Er is direct aan de kade een grote supermarkt, ideaal om in kopen te doen dus.
BORA BORA
20 juli vertrekken we naar Bora Bora. Een klein oversteekje van 25 mijl. Ofschoon BORA BORA nog steeds de magische klank heeft in de Stille Zuidzee, zijn de verwachtingen niet al te hoog gespannen. Uit blogs van andere zeilers weten we dat het niet meer is wat het was. Door het massatoerisme is de Polynesische sfeer, zoals je die in Gambier en op de Tuamotus vindt, niet meer aanwezig. Je indrukken worden ook vaak gekleurd door het weer wat je hebt wanneer je ergens bent. De eerste 6 dagen treffen we het niet, want het is bewolkt en regenachtig met op onze ankerplaats veel valwind. We zien de, voor de eilanders, toeristische malaise. Er is veel te veel hotel -capaciteit voor de niet meer komende toeristen. Dat heeft o.a. te maken met de Europese malaise. Frans Polynesië is duur inclusief de vluchten vanuit Europa. Een aantal van deze resorts staat leeg in verpauperende staat.
DE ZON KAN OOK IN BORA BORA SCHIJNEN
Met zon gaan we naar de oostkant van het eiland ankeren. Daar ervaar je waarom Bora Bora zo mooi is. Het water tussen het rif met daarop de Motu’s en het eiland is nergens zo breed. Bovendien is het lagune aan deze oostzijde ondiep, waardoor een immense blauwturkoois watervlakte ontstaat (wanneer de zon schijnt …). Op de achtergrond de twee hoge pieken van het eiland, een onwaarschijnlijk plaatje.
Wanneer de zon schijnt
Rietje wil graag snorkelen om de mantaroggen te zien. Door de verrekijker volgen we waar de bootjes met snorkelaars en duikers ankeren. Daarna er met de dinky op uit. De roggen zijn prachtig maar helaas is het water niet helemaal helder. Toch leuk dat we deze kanjers nu echt gezien hebben. Het koraal wat we hier zien in Bora Bora heeft een bruine kleur. Is het dood of vervuild?
MOPHELIA
Een dag en overnacht zeiltocht vanaf Bora Bora met prima oosten wind. De pas is erg smal en ligt iets zuidelijker dan de Navionics electronische kaart aangeeft. Tussen twee palen naar binnen met 3 knoop tegenstroom. Waar de meeste stroom staat is het water uiteraard het diepst. Binnen liggen aan bakboord twee groepjes van rode bollen bij wijze van boei. Is niet s’nachts aan te lopen!
Het atol Mophelia
We steken de plas over. Na 3,5 mijl in water van 15 tot 30 meter diep zijn we in de zuidoosthoek. We zijn op de oversteek geen coralheads tegengekomen, maar op het laatste deel wel boeitjes van een parelkweker. We ankeren in 10 meter diep water en gebruiken de boeitjes op de ankerketting, omdat we wel coralbumps tussen het zand op de bodem zien. De boot wordt onmiddellijk omringd door opgroeiende Blacktip haaien.
Vanuit de mast in Mophelia
Vanuit de mast met rifrand op achtergrond
Aan de buitenzijde beuken zelfs bij windstil weer de golven
Aan de binnenzijde oase met wonderlijke blauwe tinten
Langs de buitenzijde zien we een school dolfijnen en een walvis voedsel verzamelen in het rijke kustwater. Deze motu ligt vier meter boven zeeniveau, een stipje in een onmetelijke oceaan. Over die oceaan gesproken: we moeten verder, het seizoen doet dat ook. Afscheid van Edgar en Hina.
26-07
Na veel wikken en wegen vertrokken naar Suvarov. Je moet steeds keuzes maken, want je kunt niet elk eiland bezoeken. De oversteek begint goed met 18 kn. wind. Ook in de nacht wind 15 knoop. Midden in de nacht opeens bammm!! Een stuk hout tegen de romp? Ik schrik meer dan de boot, die zich er weinig van aan trekt en zijn weg vervolgt. In de eerste
We gaan de 1e nacht in
29-07
Om 6-00 uur verbleken de sterren in de donkerblauwe hemel. Het eerste oostelijk licht kondigt een mooie nieuwe dag aan. Maar komt er wind? Weinig dus. Volgende dag. Wind opnieuw weg. Boot laten drijven. Vreemd idee, "geparkeerd liggen" midden in een onmetelijke oceaan. s‘Avonds weer zeilen. Wind opnieuw weg in het begin van de nacht.
31-07:
Om 4.00 uur lichte wind en opnieuw aan het zeilen. Wanneer het dag wordt nog 165 mijl. Houden nu goede wind. Aankomst Suvarov 01-08 om 10.00 uur.
SUVAROV
Het nationale park waar 2 parkrangers in het seizoen steeds een half jaar blijven. Ze kennen elkaar alleen van een introductieweek in Rara Tonga. In dit geval geeft dit nogal wat spanningen. Ze koken inmiddels apart. Wij moeten natuurlijk opnieuw veel papieren in vullen.
Toni Neali leefde zijn droom hier
Het zeilerskwartier
De "werfvlag" wordt beroemd
04-08:
Met 1 van de rangers naar een van de motu"s voor rattenbestrijding. We vinden geen ratten want de landkrabben vinden de vallen met Cocos-aas eerder dan de ratten. Lijkt een mislukt Nieuw Zeelands subsidie project. Vergif mag niet in het natuurreservaat. We vangen wel een grote coconutkrab die dezelfde avond op de barbeque gaat.
Wij eten coconutcrab
14-07
Suwaro verlaten om 10.00 uur. Bijna aan de wind, 90 gr. Afstellen stuurautomaat om hem wat beter te laten sturen. Eindeloos gedoe. Naar Niue eerst lichte wind 90 gr. Tweede dag en nacht meer wind tot 22 kn. Rollen in grote golven die dwars inkomen. Met een 2 e rif wordt het wat comfortabeler.
NIUE
We halen Niue net niet voor donker. Aan de ankerlichtjes van ander boten zien we dat de kaart klopt. We pikken in het donker een vrije mooring op. De volgende dag zien we dat het druk is met jachten. Alle moorings bezet. Om te ankeren is het hier te diep en te vol met koraal. Middag douane en daarna lunch met buren Dennis en Nicky van de Knotty Lady bij Indisch restaurant. Fietsen gehuurd met Dennis en Nicky . Voor 14-08 een auto samen met hen gehuurd. Maar dan ,de avond ervoor: Met een grote klap gaat hun complete ankerbeslag met een deel van de voorpunt er af. Zijn geraakt door walvis. Grote schade. Regelmatig zien we de walvissen tussen de jachten doorzwemmen. Een staartklap van zo’n tonnen zwaar wegend beest veroorzaakt dus enorme schade. De autorit gaat nu samen met Chris en Irene van de Cutty Hank uit Nieuw Zeeland. Mooie rondrit van 2 dagen langs grotten (lijken net filmdecors), strandjes en uitzicht over de mooie riffen. Niue is een geweldige belevenis. Nieuw Zeeland heeft hier de infrastructuur gesubsidieerd 10.000.000 NZ dollar vorig jaar! Overal zijn paadjes en trappen die je naar strandjes, grotten en snorkelbaaitjes brengen.
Op pad met Irene en Chris
Prachtige grotten met uitzicht
Prachtig uitzicht op Irene en Riet
In de grotten drogen de houten kano's niet te snel uit
Geen grote hotels of resorts!! Weinig vis gezien, maar het water is ongelofelijk helder! Het is wel een heel duur eiland. We kopen in een winkel een paar uien ( 4 euro de kilo) en zien dat een mevrouw worst en wat groente inslaat. 2 plastic zakjes vol waar ze 85 euro voor moet betalen…..
20-08 . We verlaten Niue na nog wat dutyfree gestoord te hebben. Een overtocht naar Tonga in licht weer, zonnig. We zeilen op met 3 boten waaronder de Cuttyhank.
Oversteek in licht weer
De eerste nacht zijn we de enige boot die nog probeert te zeilen. Bijna onmogelijk door de deining en de zeer geringe wind. Op deze manier wordt het een lange tocht. Bovendien gaan we over de datumgrens waardoor we zo maar een dag van ons leven verliezen. 21 augustus 2021 is voor ons een dag die nooit heeft bestaan. De 22e komen we net voor donker binnen in de Vavau groep Tonga. Een walvis spuit ons welkom en zwaait met zijn staart. We ankeren in de baai Port Maurelle. Even schrikken! Wel 15 boten voor anker! Volgende morgen naar Neiafu om in te klaren. 4 instanties. Douane, gezondheid, min van landbouw en immigratie. Verloopt relaxed maar het heeft zijn tijd nodig. We liggen (met veel andere zeilers) aan een mooring voor het dorp. Wanneer we ons melden om de mooring te betalen blijkt die van Huib te zijn. Een Nederlander die ooit naar Nieuw Zeeland emigreerde. Daar vond hij alles te conservatief. Hij is/was vliegtuigonderhoudkundige. Maar heeft nu een duikschool hier. Er wordt veel "gesocialyst" in cafe Aqarium onder een pilsje en menige pizza. Alles is opeens zo goedkoop na Frans Polynesie. Geweldig sfeertje, een beet je Afrikaans. Er is volop ruilhandel. We ruilen een stuk touw voor een houten masker. Elke morgen gaan wat handelaren met de kano’s de jachten af. Ook brengen ze brood. Het internet is natuurlijk weer verschrikkelijk slow en frustrerend. Elke morgen is op de VHF radio om 8.30. een weerberichtje, reclame en wat is er te beleven is vandaag of morgen Neiafu. Na 3 dagen weet je het wel…. Jachten kunnen inbellen.
De R.K. kerk in Neiafu waar we vanaf de ankerplaats prachtig meerstemmig gezang horen
Traditioneel gekleed op de markt in Neiafu
Op weg naar een ankerplaats, Oafna island. Zeilen en Moteren. Even spanning in de Ava Fanau Tapu pas. Daar ligt een boeitje. Links of rechts erlangs?? Het blijkt een coralhead te markeren. Blijf er dus een eind vandaan! Ankeren bij dorp Ofu gaat niet. De oever loopt te steil af. Bij een eilandje vlakbij is het wel prima, 10 m. diep. Het eilandje is piepklein en gekocht (dat is hier erfpacht voor 100 jaar), door een jong Amerikaans koppel. Ze hebben eerst eetcafe Aquarium gebouwd, opgezet en verkocht. Nu leven ze hier hun droomarchitectuur uit., ze hebben geweldige ideeen die ze hier kunnen realiseren, want alles mag, er is geen welstandcommissie. In Ofu maken we een begrafenisdienst mee in het kleine kerkje. Prachtig meerstemmig gezang!! Mannen en vrouwen lopen in traditionele rieten rokken.
31-08
Voor anker bij buitenste motu. Het eiland heeft twee passen met golfgeweld. Donderend spuit het water uit een paar gaten in de rotsen die onder water met de zee verbonden zijn. Proberen te vissen vanaf de klif. Gaat niet, de lijn blijft hangen aan de rotsen tijdens het ophalen. Het binnenwater is super helder met blauwe zeesterren.
Het water spuit op uit de rotsgaten
Blauwe zeester
NIEUW ZEELAND???-AUSTRALIE???
Geen rugby wedstrijd . De kiwi's zijn daar helemaal gek van.
Er zijn van die irritante dagen dat alles tegelijk kapot lijkt te gaan. . Watermaker, accu’s, labtop, scepter verbogen, stuurautomaat werkt niet 100%. De boot is erg aangegroeid. Duiken, schoonmaken. Hoe lang gaan die gel accu’s mee? We varen er nu 8 jaar mee. We willen/moeten onderhoud aan de boot doen. In Nieuw Zeeland of Australië, daar is wat we nodig hebben te koop. Wanneer we naar Nieuw Zeeland gaan en willen we onderhoud doen en ook nog naar Nederland en ook nog dit land willen bekijken, dan moeten we daar een extra jaar te blijven. We kunnen dan niet op tijd voor het vaarseizoen 2013 vertrekken. Opeens wordt Australië aantrekkelijker: Boot achterlaten daar, vliegen naar Nederland voor 2 maanden. Daarna vliegen naar Nieuw Zeeland en een auto of camper huren 2 maanden ( hopelijk met Marijn en Kristen). Daarna in Australië de boot klaar maken. We kunnen dan,omdat we veel noordelijker zitten, ook nog in juli vertrekken. Vanuit Nieuw Zeeland was dat toch april? Op deze manier gaat alles in 1 jaar ipv 2. Eenmaal besloten, moeten we de gegevens en data van Fiji en New Caledonie aanscherpen. Dat kost heel veel tijd met het uiterst trage internet.
NAAR FIJI14-09: Donderdag uitklaring Tonga. Zondag zijn we nog steeds (illegaal) in Tonga. Het weatherwindow/weergat is wat opgeschoven. We ankeren buiten het radaroog van de customs. Prachtige ankerbaaien zat!
Geen gebrek aan een goede ankerstek
Maar dan zijn we eindelijk op weg naar Fiji. Vooraf nog een lijst van Noonside verwerkt in de kaart. Meer dan 40 niet in de kaart opgenomen riffen staan daarop. Doorgegeven door varende schepen en andere zeilers. Je zult er maar op knallen, voor de zekerheid er maar even omheen. Ons abonnement voor lichte wind gaat onverminderd door. In combinatie met zuidelijke swell is dat oncomfortabeler dan een sterkere wind met de golfrichting achterop. De wind trekt aan. Met hoge snelheid twee Mahi- Mahi’s in 10 minuten aan de lijnen.
Vis aan de lijn
Later een ongewilde gijp. Giekneerhouder kapot. Stalen veer blijkt de dunwandige aluminiumpijp doorgesleten te hebben. Jachtspul hoog geprijsd, slecht in kwaliteit!!
Doorgesleten aluminium
Ze zijn wel echt!!
OP DE WAL IN VUDA MARINA
Inmiddels hebben we op het internet gelezen dat Vuda :Point Marina bij Lautoka hurricane bestendige walplaatsen heeft, hurrican-holes. We overwegen ons plan opnieuw te wijzigen. De boot tijdens het hurricane seizoen hier laten lijkt aantrekkelijk. We mailen met de verzekering en besluiten eerst maar eens ter plaatse te kijken. Het lijkt wel een bejaardenkolonie daar!Een hurricane-hole bestaat uit een gegraven gat in de grond waar de kiel in verdwijnt. De romp is opgestopt met autobanden. Zo liggen een rijtje boten erbij. Daar omheen scharrelen wat mensen rond die hun boot waarschijnlijk nooit meer in het water zien gaan. Hier en daar wordt nog een, naar het lijkt, wanhopige poging gedaan om wat onderhoud te plegen. Nee, liever niet in zo’n gat! Op de prijslijst van de marina wordt deze manier van stallen toepasselijk "graveyard" genoemd. Trouwens, wanneer hier een serieuze hurricane komt zullen de bomen die achter de boten staan toch ook over de jachten waaien? We willen hier liever niet het hurricaneseizoen afwachten, jammer. Wel gaan we uit het water. We mailen naar de verzekering dat de oplossing die ze hier bedacht hebben wat ons betreft niet 100% is. De laatste hurricane kwam over in 1993. Gemiddelde trefkans 1 x per ongeveer 10 jaar, dus…..
We kunnen snel en vakkundig op de wal. We huren schuurjongens in. Op vrijdag doen ze een halve romp. Maar op zaterdag mogen ze, waarom weet niemand, niet op het marina terrein werken. Dus doen we uiteindelijk zaterdag zelf de rest. Binnen een week liggen we weer in het water, en de bejaardensoos kijkt verbijsterd toe. Intussen hebben we ook nog een rvs rek laten maken voor de in Australië aan te schaffen extra zonnepanelen. Keurig werk en op tijd klaar, hoe bestaat het daar?. Dat is lekker want er komt een mooi weerwindow aan voor New Caledonie.
NEW CALEDONIE
Ook onze Spaanse vrienden van de Badoc vertrekken naar New Cal. Eerste dagen 20 tot 25 knoop uit het oosten afgegeven. Maar het wordt niet de snelle start die we verwachten. De eerste middag na ons vertrek om 12.00 zeer lichte zuiden wind. Aan de wind, langzame start. Maar in de avond en nacht komt de beloofde wind zodat we het eerste etmaal toch nog 150 mijl in de goede richting komen, wel wat wastobbe-achtige zee.. De boot is schoon, glad en loopt lekker door. De 2e dag is een prachtige zonnige dag. De derde dag komen we eerder dan voorspeld opnieuw in licht weer. Regelmatig regenbuien. Toch blijven we voortgang maken, met de Badoc altijd in onze omgeving.
Wij zetten de Badoc op de foto
De Badoc ons
