Zeilreizen van "Lady of the Lowlands": Rond Puerto Montt

AANKOMST

We leggen aan bij de club Deportes Náuticos Reloncaví. Eén van de drie havens in Puerto Montt. Het is een verenigingshaven.

Reloncavi vanaf het eiland gezien

Er is een hoog- en laagwater verschil van 6 meter en meer vandaar de lange palen in de haven.

De andere twee zijn zakelijke havens. Reloncavi heeft een travellift tot 25 ton. De 3e haven Marina del sur heeft weliswaar een travellift van 60 ton, maar die staat sinds 2004 ongebruikt omdat de walinfrastructuur nog steeds niet gemaakt is. Weer één van die typisch Zuid-Amerikaanse onbegrijpelijke zaken, voor ons europeanen.Daar de boot hier meer dan een half jaar gaat blijven vragen we vooraf de prijs op papier. Dat is erg handig omdat die achteraf nog al eens erg verandert (nooit naar beneden). Wanneer we een week later de hele periode vooruit gaan betalen, is de prijs opeens 12% gestegen. Zodra ze het papier, waarop ze vorige keer de prijs geschreven hebben, onder de neus krijgen, is dit weer akkoord. Er moet contant betaald worden, want creditkaartreader hebben ze niet. Dat levert weer de nodige pinproblemen op, gezien de gestelde maxima aan de ATM machines. Maar na twee dagen met twee verschillende pasjes hebben we de stapel biljetten compleet.

HANDEL EN WANDEL IN PURTO MONTT

De haven is 5 km buiten het centrum. Maar het openbaar vervoer is ook hier weer uitstekend geregeld! Elke 5 minuten komt er wel een bus langs. En dan is er ook nog de keus van een collectieve taxi. (vaste route/ vaste prijs). Het vaste bedrag in de bus, ongeacht de afstand binnen het traject wat de bus rijdt (meestal 20 km) is 50 eurocent. In de collectivo is het 60 cent. In Nederland is het gevolg van de schaalvergroting en managercultuur dat het openbaarvervoer veel duurder is en op het platte land bijna niet meer rijdt. Hier zijn de bussen en taxi’s kleine ondernemers zonder OH kosten! Maar alles is een kwestie van tijd, want ofschoon kleine winkeltjes en straathandel het straatbeeld nog steeds levendig houden, zijn de megasupermarkten en de kantoren van de grote banken in de stad verschenen. En ook wij zijn schuldig want we kopen de bulk voor het vertrek ook altijd in de supermarkt. Puerto Montt heeft niet veel oude gebouwen door de aardbeving van 1960, maar is een levendig stadje waar alles te koop is. Op de haven is het een gezellige tijd. Vele buitenlandse boten o.a. Nightfly (ned.), Marcy (US), Jenny (N) Blue Dame (S), Oange Blue (fr) e.a. Sommige boten hebben we eerder ontmoet, maar er zijn er ook die tot we nu toe we alleen kenden van stem. Het Patagonie radionetje voor zeilers wordt al jaren onderhouden door Wolfgang die hier in Chili ooit gekomen is en gebleven. Hij brengt een bezoek aan de haven tijdens zijn campervakantie en zo ontmoeten we ook hem en zijn vrouw persoonlijk. Achter het restaurant van het clubgebouw huren we de “asadoruimte” en hebben met een aantal bemanningen een barbecue. Hier hangt de clubvlag van WV. Noordbeveland aan de muur, die moet hier door de Bannister achtergelaten zijn.

Aan de asado

Na ons eigen fantastische brood hebben we nu ook door Rietje eigengemaakte Yoghurt!! Dat is een geweldige aanwinst, omdat je in Z.A in de supermarkten vrijwel alleen kunstmatig gekleurde en gezoete kunt vinden. Met deze methode kunnen we straks onderweg ook weer elke dag onze eigen yoghurt hebben! Aan de overzijde van de haven is een eiland waar je prachtig kan wandelen. Het is bramentijd hier, eind maart. De wilde bramen zijn hier prima en maken de yoghurt tot een traktatie.

Het kerkhof op het eiland vanwaar je een prachtig uitzicht hebt over de zee en de Andes.

VISUMVERLENGING

De toeristenvisa worden in Chili afgegeven voor 3 maanden. Omdat wij de boot ook voor drie maanden in kunnen voeren hebben we dus twee zaken om op te letten. De invoer van de boot kan steeds met drie maanden verlengd worden tot maximaal 2 jaar, via de Armada. We hebben de club gevraagd dit voor ons te regelen. David is een Brit, hier met zijn zeilboot in 2005 aangekomen als solozeiler. Maar als solozeiler moet je niet aan land gaan, want het zwerven is nu ingeruild voor: “ verliefd, getrouwd en vader worden”. We hebben David gevraagd het havenkantoor te controleren op het verlengen van de papieren en tijdens onze afwezigheid de boot in de gaten te houden. De haven is goed bewaakt, klein met grote sociale controle. Maar na onze ervaring in Buenos Aires zijn we voorzichtiger geworden!
Nu moeten we ons persoonlijk visum in het paspoort nog verlengen, want dit is afgelopen net voor we naar Nederland vliegen. Eerst proberen we met lokale bussen via Ensenada, Petrohué naar Peulla te gaan. De ferry vertrekt vanuit Petrohue aan de voet van de vulcaan Osorno.

De Osorno vulcaan

Na een prachtige tocht van 2,5 uur komen we in Peulla. We zijn nog 25 km van de grens met Argentinia. Maar de weg tot aan de Argentijnse grens is in handen van een toeristische onderneming die de ferry’s en de wegen in haar bezit heeft. Er mogen geen andere auto’s of bussen over die weg. Alleen bussen van de eigen maatschappij. Met de fiets is het wel mogelijk. Ook wandelend, maar dan met tent, omdat de afstand voor 1 dag wat ver is. Je moet in Argentinie, als je al over de grens komt, ook nog kilometers lopen. We krijgen deze informatie van de Chileense douane die aan de dorpsrand gevestigd is. In het dorp zijn de kleine ondernemers ook niet blij met het monopolie, want voor hen blijft er op deze manier weinig te verdienen over. Voor het wegmonopolie moeten de toeristen 240 US dollar betalen (inclusief ferry). In Puella eten we de “comida corriente” en overnachten we bij senora Irena op zolder. Er is ook een hotel van de georganiseerde tour met uiteraard erg hoge tarieven. Peulla ligt in een nationaal park. Maar hier gelden voor ons idee weer vreemde regels, b.v. er is wel een privé weg, een landhuis op een eiland voor de eigenaar van de ferry- en bus maatschappij, en diverse landhuizen in het park. De parkranger is een aardige jongen, die blij is eindelijk eens namen in zijn gastenboek te kunnen noteren. Want de toeristen die met de bussen en ferry’s langskomen stoppen hier bijna niet om te wandelen, ze gaan in 1 of 2 dagen door van hotel naar hotel. Helaas heeft hij geen goede wandelkaarten, maar hij verzekert ons dat de trails gemarkeerd zijn met oranje linten. De eerste middag doen we een proefrondje. Al spoedig blijkt dat de trail niet zo goed gemarkeerd is en er vele zijpaden zijn. Dus de volgende dag gaan we vroeg op pad met het kompas en de automap mee. Het wordt een steile klim naar een bergmeer met prachtig besneeuwde toppen op de achtergrond.

Na de klim is er een prachtig uitzicht

Even rusten na de klim

Om 15.00 zijn we weer beneden, halen de rest van de bagage op bij senora Irene en nemen de ferry en de bus terug naar Puerto Montt. Een tocht die erg de moeite waard is geweest. Een paar dagen later nemen we de uitstekende pullman bus naar Bariloche voor 30 Euro dollar pp. Van daaruit doen we een prachtige 2 daagse trekking met overnachting in een berghut.

In de keuken van de hut wordt voor ons het avondeten gekookt

Vanuit de hut hebben we een prachtig uitzicht over de meren en bergen

De derde dag gaan we niet verder, omdat het weer niet erg uitnodigend is. Als ook de volgende dag de bergen in de wolken blijven, nemen we de bus terug. Deze keer is ons hoofddoel bereikt, ons visum is met drie maanden verlengd.

Het weer is niet stabiel

VERTREK NAAR NEDERLAND

Het is inmiddels 2 april. De laatste weken zijn druk geweest met onderhoudsklusjes aan de boot. Lijsten met benodigdheden uit Nederland zijn opgesteld. Er is reisinformatie ingewonnen voor ons en onze gasten wanneer we hier terug zijn in september. Boten komen en gaan. Vandaag zijn we weer bijna de enige buitenlandse boot in de haven. We willen nog naar Valparaiso. Time flies! We willen 8 april de bus naar Santiago en/of Valparaiso nemen. De 15e vliegen we voor 5 maanden naar Nederland.