Sinds we vertrokken uit Brasil is er veel gebeurd. Via Piriapolis in Uraquay zijn we begin mei 2009 in Argentinia aangekomen. We vertrokken overdag in Piriapolis, en zeilden de nacht door. Best spannend omdat de Rio del Plate erg ondiep is en we in de nacht nog aardig wat wind kregen. Maar de grootste verrassing was er toch de volgende morgen. Het werd licht, de zon kwam op. En opeens zeilden we in water van een ongelofelijk bruine kleur. Of je door een natte woestijn ging. De skyscrapers van B.A verschenen boven de horizon. Via de delta ten noorden van B.A kwamen we in San Fernando. De nieuwe haven in San Fernando is een km of 30 van B.A. Capital. Voordat we eind mei naar Nederland vlogen hebben we bijna een maand allerlei klussen aan de boot gedaan. Van B.A. capital hadden we dus nog maar een paar indrukken opgedaan. De eerste week van juni kwamen we in Nederland aan. We hebben een goede tijd gehad in de Hollandse zomer. Geweldig om de kinderen weer te zien en alle familie en vrienden. Pa Zandee onderging een hartoperatie in deze tijd, en gelukkig konden we ons steentje bijdragen in de mantelzorg die nodig was. Ook hadden hadden we veel te regelen en te bestellen om mee terug te nemen naar de boot. Ik geloof (ik, Rietje, weet het zeker) dat we wel enige kilos aangekomen zijn in Nederland door alle uitnodigingen van familie en vrienden voor etentjes! Nogmaals allemaal bedankt! We konden niet iedereen bezoeken want de 3 maanden vlogen om. Hopelijk volgend jaar.
TERUG IN B.A.
De vlucht ging geheel volgens plan. Misschien wat extra kerosine gebruikt vanwege onze bagage. De toegestane 2x 23 kg per persoon (92 kilo totaal) en 2 rugzakjes van ieder bijna 15 kilo mee in het vliegtuig. De douane snapte de scan niet helemaal, maar na een paar vragen en het tonen van een papier van “yacht in transit” waren we er door. Een meevaller omdat Argentinia alle import schuwt en zwaar belast met invoerrechten. Eenmaal op de boot konden we de schade van de inbraak precies vaststellen. Hoewel Christien en Diederik ons foto´s gestuurd hadden en we een lijst gemaakt hadden van wat we misten, hadden we twee belangrijke dingen over het hoofd gezien. 2 x een hoorn met toetsenbord voor de marifoon en de buitenbediening van de stuurautomaat die allemaal in een la lagen. Na overleg met Tijssen bleek de marifoon direct te leveren, maar de buitenbediening van de stuurautomaat heeft een levertijd van 6 tot 8 weken. We bestelden de marifoonhoorn en deze werd via DHL verzonden. Helaas kwam hij niet verder dan het vliegveld in B.A. Nadat we de vracht betaald hadden bij DHL kregen we een papier, en konden we zelf naar het vliegveld. Daar sloeg de burocratie hard toe. De taxi hebben we na 2,5 uur maar teruggestuurd. We hebben hier inmiddels een goede vriend en collega architect, die met ons meeging als tolk. Ook dat mocht niet baten. Uiteindelijk moesten we na het bezoek aan een ongelofelijke hoeveelheid loketten 50% invoerrechten betalen voor de vervanging van onze gestolen marifoon, terwijl we een “jacht in doorvoer” zijn. De buitenbediening van de stuurautomaat hebben we voorlopig maar even laten rusten. Nieuwe landen nieuwe kansen. IN DE STAD Andres deed en doet inmiddels al het mogelijke om ons te laten genieten van B.A.. De architectuur,cultuur (concerten, musea),de keuken en natuurlijk de politiek. Overal een uitgebreide uitleg bij, want zijn spraakwaterval is niet te stuiten.
De architectuur
In Chinatown met Andres en zijn dochter Fiorella
Andres heeft niet genoeg woorden we tekenen de tafel ook vol
Andres zijn Engels is alleen de tegenwoordige tijd. Maar eerlijk is eerlijk, ons Spaans is stukken minder dan zijn Engels. B.A. We hebben hier, afgezien van veel ellende met de autoriteiten, een geweldige tijd, we zien en beleven van alles. B.A. is een prachtige stad, maar de auto met de daarbij behorende uitlaatgassen is zoals in de rest van Zuidamerika overheersend in het straatbeeld.
RECOLETA
De architectuur van begraafplaats Recoleta
DE TANGO
De wind giert, het onweert en bliksemt erg en de regen slaat keihard op de boot wanneer ik schrijf. We hebben steeds een week van stralend weer en dan zo´n dip, meestal op zondag. Nu is het zaterdagavond. De tango is in BA belangrijk en bestaat eigenlijk alleen in de stad. Voordat we naar Nederland gingen hebben we al een Jazztango concert bijgewoond in de schouwburg. De laatste tijd hebben we ook op straat veel van de tango gezien. In Belgrano (stadsdeel) gaan mensen uit de buurt op zaterdagavond in de muziektent de Tango dansen. Niets geen folklore of opvoering voor de toeristen. In Boca (stadsdeel) is het wel meer voor de toeristen. Mooie kleren en een hoog ontbloot bovenbeen van de vrouw. In St Thelmo (stadsdeel) is het ook toeristisch maar de mensen zijn er super aardig. De van oorsprong Italiaanse bevolking hier weet in ieder geval hoe pizza´s gebakken moeten worden.
De Tango en zijn muziek
De plaquette voor de emigrant, de oorsprong van de Tango.
Buiten de Tango en de voetbal lijkt er voor de Argentijnen niet veel om trots op te zijn. Vertrouwen in de regering is tot ver onder het vriespunt gedaald. De peso blijft zakken in waarde. De mensen klagen of ondergaan het gelaten en weten zelf ook niet hoe het verder moet. Maxima dan maar? Een australische zeiler verwoorde het vrij aardig: "Iedereen weet dat er van alles niet goed gaat hier, maar niemand weet hoe het wel moet".
Waren dit betere tijden?
Evita en Diego leggen het volk uit dat het beter gaat worden
NAAR COLONIA DE SACROMENTO
Het plan voor dit bezoek komt voort uit burocratische problemen. We hebben nl. wel stempels in onze paspoorten, maar geen goed papier voor de invoer van de boot. Toen we in mei hier aankwamen heeft de prefectura ons paspoort gestempeld en ons verzekerd dat dit alles was. We vertrouwden het echter niet en op aandringen van Riet hebben ze ook een stempel op de scheepspapieren gegeven. We zijn daar toen 3 keer mee naar de douane geweest maar die stuurde ons eenvoudig weg. Voor de export van de nieuwe zeilen en de aankomst in een ander land hebben we wel een papier van de douane nodig. Om nu dit papier na 4 maanden nog proberen te bemachtigen, zal bij de douane een bom doen ontploffen denkt men. Vandaar het volgende plan, ingegeven door Martin van North sails. Ga naar Uraqay kom terug en doe met het uitvoerpapier van Uraquay het rondje opnieuw:, Immigratie, Douane en Prefectura , maar dan in de hoofdstad. Mooi niet dus. Want de prefectura laat ons niet gaan zonder de papieren van de douane. Na veel overleg bij de prefectura is er een officier die Engels kan en bovendien weet hoe het systeem werkt. Hij belt de douane. Als we daar komen worden we ontvangen als gasten en uitgenodigd voor de asado (de bijna rituele vleesgrill die de Argetijnen graag aanbieden aan hun vrienden). Stomverbaasd, lachend en met alle papieren verlaten we het piepkleine kantoortje. Ofschoon er voor de truc met de douane-papieren nu geen noodzaak meer is, zeilen we toch samen met Andres naar Colonia.
Op weg naar Colonia
Het wordt een geweldig weekeinde. Een prachtig oud Portugees vestingstadje. Het leven in Uraquay draait zo wie zo twee versnellingen lager dan in BA. Wel komen hier veel Argentijnse toeristen (1 uur met de snelferry) . Maar er zijn prachtig straatjes, pleinen en terrasjes. Buiten de stad bezoeken we een ruine van een stadion voor stierengevechten. Toen de Argentijnse investeerder alle infrastrucuur aan had laten leggen en het stadion klaar was, werd in Uraquay een wet aangenomen die stierengevechten verbood. Dus er is nooit een stier in het stadion geweest! We zijn nog steeds in ZuidAmerika.
Naar de stierengevechten
Bijna een nieuwe auto gekocht
NAAR CAPITAL
De regendag is deze keer na het weekeinde dus verlaten we Uraquay op dinsdag. We steken nu over naar de stad ipv. de delta van San Fernando omdat we wel eens in het centrum willen afmeren. Het is erg duur om in deze haven te liggen, maar onder de buitenlandse zeilers is bekend dat de eerste 3 nachten gratis zijn! Bij de buren `Yachtclub Argentinie`is dit zelfs 5 nachten, maar die zijn net even dicht voor passanten omdat er 2 weken van wedstrijdzeilen zijn. Het is geweldig om midden in het bruisende B.A. te liggen met je eigen boot! Andres neemt de volgende dag, na ons weer een hele dag geholpen te hebben om de papierwinkel voor personen en boot in orde te krijgen, de trein terug naar San Fernando. Openbaar vervoer is spotgoedkoop in BA. Minder dan 1 euro voor drie kwartier in de trein. Zo ook bussen en metro. Wij kijken nog wat rond in Capital (zo noemt men hier BA.). We bezoeken ook een paar reisburo's want we moeten onze plannen eens wat definitief zien te maken. NIEUWE HAVEN De volgende dag zeilen we terug naar de delta. We gaan deze keer naar Yachtclub Barlevento. In de vorige haven is een bootshow, met een hoop herry. Verder zijn we niet gelukkig met het management van Centro de Exposiones. Er is nooit mooite gedaan om de diefstal aan ons te melden. Dat we dit in Nederland te horen kregen hebben we alleen te danken aan Christien en Diederik. Ook toen we na onze terugkomst wat meer te weten wilden komen over de toedracht waren ze erg ontoegankelijk, wat ons erg tegenviel. Barlevento is vergelijkbaar met de "Werf"! Veel bomen, een prachtig beschutte haven. Wel moet de kiel omhoog, het waterpeil is weer eens laag. Met wind tussen zuid en oost loopt de Rio del Plate overvol. Maar met de aflandige wind loop hij even hard leeg. Er zijn hier geen steigers. Je kan niet vanaf de boot aan de wal, iedere keer als je van de boot af wilt moet je de haventaxi oproepen, die varen continu af en aan Afmeren gebeurt met lijnen van de wal en achterlijnen in het water. Tot onze verrassing ligt er nog een Nederlandse boot! Tot nu toe een voor ons onbekende. Dus even kennis maken. Dat wordt een gezellige avond. Maar de volgende dag vertrekken de mensen van de Job voor 6 weken naar Nederland. Nederland is zo langzamer hand het best vertegenwoordigde land hier. 4 boten op weg naar het zuiden in november en december! De haventaxi's halen en brengen je naar en van de wal. Het is hier erg goedkoop, maar alleen de eerste maand. Daarna wordt het tarief verdubbeld. Maar wij hopen hier korter dan een maand te zijn. We zijn volop plannen aan het maken.
WATERVALLEN EN UIT HET WATER KOMEN
We hebben ons in laten schrijven bij Argentinia Yachtclub om uit het water te kunnen. Ze beloven dat we na twee weken aan de beurt zijn. Maar we weten dat dit waarschijnlijk niet gaat gebeuren. Alle boten uit Australie, Engeland, Nederland en Frankrijk staan op de lijst, en allemaal zijn we waarschijnlijk volgende week aan de beurt. We worden aan het lijntje gehouden. Bij elke informatie schuift het een week op. Wij hebben nu definitief ons plan getrokken. Volgende week gaan we naar de watervallen van Foz de Iguazu. Als we terugkomen na een week en we kunnen nog niet uit het water, dan verlaten we Argentina om in Uraquay op de wal te gaan. Piriapolis heeft een prima travellift maar we moeten antifouling en alles wat we nodig hebben meenemen uit BA omdat daar niets te koop is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten