De Zeeuwen bezetten Puerte Williams
TERUG IN PUERTE WILLIAMS
Voor de tweede keer vieren we oud en nieuw in het clubgebouw in Ushuaya . Ook reizende vliegen de jaren om. De eerste week van het nieuwe jaar zijn we druk met inkopen en wecken. Zodra de boot vol en klaar is vertrekken we naar Puerte Willams.
10 januari, precies op tijd, landen Wilma en Jaap op het kleine vliegveldje van Puerte Williams.
HET PROGAMMA AANPASSEN
De 12e hebben we de zarpe en de hele papierwinkel voor elkaar en vertrekken voor een rondje Kaap Hoorn. De eerste middag ankeren bij het eiland Martillo. We mogen niet aan land want dit is privé-bezit. Bovendien hoort het bij Argentinië, terwijl we een zarpe hebben voor Chili. Op het eiland is een Pinquin kolonie gevestigd. Omdat we dicht bij het strand kunnen ankeren kunnen we de pinguïns toch prima observeren.
Pinquin (foto Wilma)
Pinquins (foto Wilma)
Inmiddels zijn de weerberichten niet echt gunstig voor Cape Hoorn. Morgen nog goed maar daarna 2 dagen met veel wind. Dat betekent enige dagen ankeren bij een eilandje voor Cape Hoorn voordat we er echt naar toe kunnen. Een rondje Cape Hoorn van een week zal een te groot deel van de tijd kosten die Wilma en Jaap hier zijn. Dus besluiten we Cape Hoorn te laten vallen en alle tijd te nemen voor een rondje Gletsjers. De volgende dag halen we in Puerte Williams weer een nieuwe zarpe op, ditmaal voor een rondje gletsjers. Dezelfde middag vertrekken we weer en ankeren in Calleta Mejillones. In de stilte van de avond bewonderen we de bouw van een boot en kijken uit op het kerkhofje waar de laatste indianen begraven liggen.
Een bootje bouwen
AAN DE WIND
Wanneer we de volgende morgen de lijnen van de wal gehaald hebben en het anker opgehaald is maken Wilma en Jaap kennis met de snel wisselende windomstandigheden van Patagonie. Na in windstil weer moterend vertrokken te zijn komt de wind. En spoedig gaat hij van 25 naar 35 knoop.
Wilma en Henk achter het roer
Tegen de wind in foto Wilma
Jaap geniet van het zeilen, Wilma stoot haar rib wat haar enige dagen pijn tijdens het lachen bezorgt. De armada post Yamana verplicht ons, na heel veel oproepen door hen via de marifoon, Bahia Yendegaya aan te lopen daar de omstandigheden bij hen nog slechter zijn. Dit waren we van plan op de terugtocht te doen. Maar dit is in het programma eenvoudig aan te passen. Eind van de middag gaan we voor anker voor het huis en de stallen van Annemie en Jose.
OP HET PAARD
De volgende dag besluiten we een tocht per paard te gaan maken. Ofschoon Jaap de enige is die ooit op een boerenknol heeft gezeten vinden we alle vier dat we het maar moeten wagen. 1,5 uur op het paard door de prachtige vallei. Een paar keer steken we een riviertje over.
Door de rivier foto Wilma
Naast Annemie zijn de heren, Jose, Marcel en nog een andere Fransman mee. Na 1,5 uur gaan de drie heren een ander pad op. Ze gaan de strikken controleren en nieuwe zetten. Wij gaan op forel vissen. De enige die wat vangt is Annemie. Na verloop van tijd komen de heren terug, de paarden behangen met enige konijnen en een doodgeslagen bever. Ze gaan ijverig vissen, en geven het niet snel op want dat een vrouw iets kan vangen wat hen niet lukt, gaat hun macho gevoel te boven, volgens Annemie. Na verloop van tijd moeten ze echter verslagen opgeven. We aanvaarden de terugtocht te paard. Ofschoon het getemde wilde paarden zijn hebben wij natuurlijk als beginners de makste beestjes gekregen. Zonder blessures bereiken we veilig de thuishaven. Rietje is blij dat de paarden af en toe alleen nog maar in draf gaan en niet in galop, want veel zitvlees is er niet.
Rietje en Henk te paard. De houding zal volgens Anne wel niet kloppen, maar we zitten er toch maar op!
Wilma en Rietje kunnen nog lachen na hun avontuur te paard
VISJES
Daar Jaap een verwoed sportvisser is moeten we eens wat vis zien te verschalken. Aan de overzijde van de baai zit volgens Marcel zeebaars. Dus hebben Jaap en ik voordat we het paard opgingen het warrelnet maar eens uitgezet. De volgende morgen gaan voor het vertrek het net ophalen. Groot succes: 7 grote zeebaarzen!!
Zeebaars gevangen
Omdat de baarzen het net erg in de war hebben geslagen ankeren we al vroeg in de middag in Caleta Olla. Jaap fileert de vis terwijl ik een nieuwe stok voor de pikhaak uit het bos haal. Dames genieten van de zon. Nog een hele klus om het net helemaal ontward te krijgen. Maar op het laatst, met hulp van Rietje met haar uitstekend ruimtelijk inzicht, lukt het. Na de vis is nu de centolla krab de volgende prooi. Kop en graat gaan in de zelfgemaakte kooi, die we aan de overzijde van de baai uitzetten. De volgende dag begint met regen. Het weer verandert zoals gewoonlijk erg snel. Maar in de loop van de middag wordt het droog en na een stukje met de dingy kunnen we naar de Holland gletsjer wandelen. Op de terugweg raken we het pad nog kwijt, zodat het een ware oerwoud tocht wordt.
17-1-2011
Vandaag lichten we de krabkooi. Maar de teleurstelling is groot. Alleen een paar kleine krabben, een donderkop en een paling. Geen krab! Na de kooi lichten we ook het anker en zeilen door naar Caleta Beaulieux. Dit is een prachtig ankerplekje in de oostarm van Seno Pia. Voordat we ankeren onder de bomen gaan we voor de gletsjer enige tijd voor anker. Je kan daar niet blijven vanwege het drijfijs en de slechte houdkracht van de bodem voor het anker. Maar ook vanaf de ankerplek onder de bossen is er uitzicht op de gletsjer.
Uitzicht op de gletsjer
Vorig jaar waren we hier alleen, nu liggen er drie zeilboten. We hebben nog steeds visgeraamtes. We besluiten de kooi uit te zetten tegen een rotswand op een meter of 6 diepte. De volgende morgen waait de wind op de wal en we moeten snel weg van de ankerplek. Terwijl Rietje en Wilma rondvaren met de Lady gaan Jaap en ik met de dingy de kooi lichten. Jaap krijgt de kooi niet omhoog. Met zijn tweeën lukt het met moeite. Boven water wordt duidelijk waarom. 39 centollakrabben hebben het net gevuld!!!
Jaap's dromen over het vangen van krab
De krabben zitten echt in het net
Na het teruggooien van de kleine houden we 25 stuks over. Vanmiddag weer op tijd ankeren om deze enorme hoeveelheid te verwerken. We zitten met z’n vieren een paar uur krabbenpoten te “pulken”. Deze dagen bestaan lunch, happy hour en diner nog al eens uit heerlijke baars en verse krab.
1,5 kilo krab om op te smullen
Happy hour met krab
De volgende dagen ankeren en bezoeken we gletsjers in de Brazo Sudeste. Estéro Colone en Estéro Fouque. De laatste komt uit in het fjord, met de dingy er naar toe en we kunnen er vlakbij wandelen. Steeds prachtige ankerplekken, wandelingen en een gezellige tijd aan boord.
Jaap en Rietje op de gletsjer
Blauw ijs
Jaap en Wilma voor de gletsjer
Rietje en Henk voor de gletsjer (foto Wilma)
Jaap heeft de broodbakkunst van Rietje verfijnd, de broden rijzen nu, (na veel experimenten!) de pan bijna uit. Straks in de kanalen zullen we daar hopelijk profijt van hebben.
Jaap en Rietje keuren het brood foto Wilma
TERUG NAAR WILLIAMS EN USHUAYA
Tijd vliegt. Voordat je het weet zijn er twee weken om. De 25e willen Wilma en Jaap terug naar het noorden vliegen om de ander schoonheden van de Andes zoals Torres del Paine en El Chaiten te gaan bekijken. Op weg naar Puerte Wiliams laat de wind het tijdelijk afweten. Dus kunnen we ons op diepwater laten drijven om het tot nu toe niet succesvolle vissen met de hengel uit te proberen. Nadat dit ook gelukt is, komt er weer wind en zeilen we door naar Puerte Williams. Daar gaan we eten in een gezellig tentje, waar Wilma weer naar hartelust kan fotograferen.
Eten in Williams
De volgende dag wordt er veel wind afgegeven en is de haven gesloten om uit te varen. We genieten van een luier-dag in een stralende zonnetje.
Maandag 24 jan. hebben we alle uitklaringpapieren voor elkaar en zeilen naar Ushuaya. Daar weer in klaren. Wilma en Jaap weten nu ook wat een tijd in- en uitklaren kost. Wilma en Jaap bieden ons de laatste avond een heerlijk etentje aan (centollakrab, nog steeds niet beu) en de 26e brengen we ze na een gezellige tijd naar het vliegveld. Wij kunnen ons de komende week bezig gaan houden met het schip klaar te maken voor de terugtocht naar het noorden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten